1

2

3

4

5

 

Sposoby na uśmierzenie bólu zęba

Bez wątpienia bóle zębów są najbardziej dokuczliwe. Najlepszym wyjściem jest oczywiście wizyta u dentysty jednak zanim do niej dojdzie trzeba sobie jakoś poradzić. Czasami zdarza się, że ból może być spowodowany powiększonymi węzłami chłonnymi, ale sami nie jesteśmy w stanie tego ocenić. Zęby bolą nie bez powodu. To z powodu naszego zaniedbania przypominają o sobie. Przede wszystkim ból zęba może być wynikiem ich uszkodzenia przez próchnicę lub pęknięcie szkliwa. Pierwsze stadium to nadwrażliwość zęba na zmiany temperatury. Spowodowane to jest odsłonięciem nadwrażliwej zębiny. Przy niezbyt mocnym bólu zęba można zażyć paracetamol. Przy stanach zapalnych dziąseł można płukać jamę ustną ciepłym naparem z szałwii lub rumianku. Na ból zęba można również żuć działające przeciwbólowo goździki. Jeśli w naszym zębie występuje ubytek można włożyć w to miejsce nasączony olejkiem goździkowym wacik. Gdy przy nadgryzaniu pojawia się ból możliwe jest, że wewnątrz otworzył się ropień. Wtedy nie należy jeść tą stroną, a do czasu wizyty można zażywać środki przeciwbólowe. Jeżeli ból obejmuje całą szczękę, promieniuje do ucha i obejmuje głowę nie można czekać ani chwili. Można zgłosić się na pogotowie dentystyczne. O zęby trzeba dbać szczególnie. Zaniedbane wyglądają nieestetycznie ale gorszym problemem mogą być poważne choroby zatok, mózgu czy nawet serca.

Domowe sposoby na suchość i drapanie w gardle

Zwłaszcza zimą wiele osób ma problemy w gardłem. Suchość, drapanie, nadwyrężone struny głosowe oraz męcząca potrzeba ciągłego chrząkania sprawiają nam wiele problemów i bólu. Zamiast faszerować się bez potrzeby można zastosować kilka domowych sposobów. Najczęstszymi sposobami są po prostu picie większej ilości płynów oraz zwilżanie gardła. Przynosi to ulgę ale niestety tylko chwilową. Wśród ziół pomagających w zwalczaniu dolegliwości są rumianek, szałwia, tymianek czy też mięta. Sprawdzonym sposobem jest stosowanie płukanki z soli i przegotowanej wody. Sporządzonym naparem gardło należy płukać 2-3 razy dziennie. Przy dokuczającym bólu gardła wskazane są szczególnie ciepłe okłady. Praktycznym sposobem jest owinięcie gardła namoczonym w ciepłej wodzie ręcznikiem przykrytym dodatkowo szalikiem. Warte spróbowania są również inhalacje. Do gorącej wody należy wlać kilka mentolowych kropel. Kiedy w pomieszczeniu mamy suche powietrze, które drażni nasze gardło możemy w prosty sposób przymocować do kaloryfera pojemniczek z wodą i kilkoma kropelkami olejku zapachowego. Później pod przykryciem wdychamy gorącą parę wodną. Kiedy jednak objawy nie ustępują w ostateczności należy udać się do lekarza ponieważ nieleczona infekcja może prowadzić do gorszych zmian. Będziemy wtedy zmuszeni do zażywania antybiotyku i innej masy lekarstw.

Objawy i przebieg przewlekłego zapalenia trzustki

Zapalenie trzustki jest przewlekłą chorobą na tle nienowotworowym. Charakteryzuje się postępującym włóknikiem z towarzyszącym zanikiem tkanki gruczołowej, które prowadzi w różnych okresach do upośledzenia czynności wewnątrzwydzielniczej trzustki, a w następstwie może to doprowadzić do rozwoju cukrzycy. Do uszkodzenia trzustki najczęściej dochodzi w wyniku nadużywania alkoholu lub też w przypadku kiedy zatkany jest przewód żółciowy. Bardzo rzadkimi przyczynami ostrego zapalenia mogą być urazy jamy brzusznej, infekcje wirusowe, zaburzenia poziomu tłuszczów we krwi, rak trzustki oraz zabiegi operacyjne i diagnostyczne na trzustce i układzie żółciowym. Objawy są mniej dramatyczne niż ostrego zapalenia i są często związane z powoli rozwijającą się niewydolnością narządu. Do objawów możemy zaliczyć nawracający i uporczywy ból, który występuje głównie po jedzeniu. Zaniepokoić nas powinna utrata masy ciała, podwyższony poziom cukru we krwi, uporczywa biegunka, niewielkiego stopnia żółtaczka oraz świąd skóry. Mając takie objawy nie można ich bagatelizować i należy się niezwłocznie udać do lekarza specjalisty w celu ustalenia choroby. Podstawowym badaniem, które umożliwia rozpoznanie schorzenia jest oznaczenie amylazy w surowicy krwi moczu. Jej zwiększone stężenie oznacza chorobę tego narządu.

Objawy zwiastujące poród

Po 9 miesiącach w końcu nadszedł czas na wyczekiwane narodziny dziecka. Prawidłowo poród powinien nastąpić po 37 do 42 tygodniach ciąży. Wtedy bowiem noworodek jest wystarczająco samodzielny aby bez pomocy medycznej przeżyć poza organizmem matki. Dzieci urodzone przed 37 tygodniem określa się mianem wcześniaków. W każdym przypadku lekarz prowadzący ciążę ustala termin porodu. Jak wiadomo jest to jedynie przybliżona data. Istnieje kilka objawów, które mogą oznaczać zbliżający się poród. Kobieta ciężarna może odczuć nagle łatwość w oddychaniu bowiem do tej pory płód mógł wywierać ucisk. Gdy dziecko przemieszcza się niżej w obrębie macicy kobieta może odczuć wzmożone parcie na pęcherz moczowy. Innym znakiem zbliżającego się porodu może być wydalenie przez pochwę śluzowego czopu. Do tej pory pełnił on rolę ochrony przed wnikaniem bakterii do macicy gdzie rozwijało się dziecko. Objaw ten ma miejsce kilka dni lub godzin przed właściwym porodem. Na kilka dni przed porodem kobieta może odczuwać zmiany nastroju od zmęczenia, zdenerwowania do uczucia przypływu energii lub odczucia euforii. Najlepszym objawem zbliżającego się porodu są skurcze macicy, które mogą występować już kilka dni wcześniej. Są odczuwane jako pojawiające się i przemijające mrowienia lub bóle w dolnej części brzucha lub krzyża.

Ciągła kontrola podczas ciąży

Ciąża to niezwykły czas dla kobiety. Przyszłym mamom należy się szczególna opieka ginekologiczna. Jeśli cokolwiek wzbudza niepokój ciężarnej kobiety, ma ona prawo niezwłocznie zgłosić się do lekarza prowadzącego. Podczas pierwszej wizyty lekarz musi wypytać pacjentkę o wcześniejsze ciąże, przebyte choroby oraz zbadać ciśnienie, masę ciała oraz stan piersi i nóg. Na koniec wizyty może zlecić badanie krwi i moczu. W ten sposób uzyskuje pełny obraz zdrowia przyszłej mamy. Podczas kolejnych wizyt kontrolowany jest stan zdrowia kobiety ale także prawidłowy rozwój dziecka. Wizyty najczęściej powinny być powtarzane co cztery tygodnie, a w ostatnich miesiącach nawet co dwa tygodnie. W ostatnich chwilach ciąży mogą pojawiać się obrzęki na kończynach. Jest to spowodowane podwyższonym ciśnieniem tętniczym krwi. Dodatkowo wykonywana morfologia krwi wykonywana jest w celu wykluczenia potencjalnej niedokrwistości, która w trakcie przebiegu ciąży zdarza się bardzo często. W trakcie ciąży wzrasta także liczba płytek krwi a także OB. Badanie USG między 20 a 22 tygodniem ciąży pozwala na dokładną ocenę budowy anatomicznej płodu, rozpoznanie np. przepukliny rdzeniowej i mózgowej, wodogłowia, wrodzonej gruczolakowatości torbielowatej płuc oraz innych wad. Każda kobieta w ciąży powinna mieć zapewnioną jak najlepszą opiekę lekarską.

Czym jest torbiel Bakera?

Torbiel można inaczej nazwać cystą, która jest zamkniętą strukturą normalnie nie występującą w organizmie. W dzisiejszych czasach są dość powszechnym zjawiskiem i mogą pojawiać się w różnych częściach ciała u osób w różnym wieku. Jest wypełniony płynną galaretowatą lub półstałą substancją. Torbiele mogą mieć różne rozmiary. Istnieją niewielkie, które są prawie niewyczuwalne ale z czasem kiedy rosną mogą powodować ucisk narządów a nawet ich przesunięcie. Torbiel Bakera jest torbielą podkolanową. Pojawia się od tyłu stawu kolanowego. Osiąga zazwyczaj niewielkie rozmiary jednak są wyczuwalne do wykrycia. Niekiedy może dojść do pęknięcia torbielą wtedy zawarty w niej płyn wydostaje się i może przedostać się w okolice łydki. Kiedy wyczuwamy taki guzek należy udać się do lekarza ortopedy, który zastosuje odpowiednie leczenie. Sposób takiego leczenia jest uzależniony od nasilenia objawów. Jeśli są one łagodne i nie zakłócają codziennego życia stosowane jest leczenie niechirurgiczne czyli ograniczenie wysiłku przez kilka dni i brak obciążenia kolana, a także lekarz może zdecydować się na nakłucie torbieli i odessanie płynu. Jeśli takie podejścia nie przyniosą żadnych pozytywnych skutków konieczny będzie zabieg chirurgiczny. Jest on prosty, wykonywany w ogólnym znieczuleniu i nie wymaga długiej hospitalizacji.

Na czym polega terapia Orthokine ?

Może nie każdy z nas słyszał o czymś takim jak terapia Orthokine bowiem jest ona nowoczesną i niebywale skuteczną metodą leczenia choroby zwyrodnieniowej stawów i urazów sportowych. Polega ona na podawaniu pozyskiwanych z krwi pacjenta i namnożeniu, przez zastosowanie specjalnych technik własnych, białek przeciwzapalnych bezpośrednio w źródło zapalenia jednocześnie hamując zachodzące zmiany i usuwając ból. Próbówki z krwią pacjenta w procesie całego leczenia są poddawane wirowaniu, w którym uzyskujemy osocze bogatopyłkowe naturalnie zawierające własny czynnik wzrostu. Z takiego typu terapii mogą korzystać sportowcy, osoby amatorsko uprawiające sport a także wszyscy, których komfort życia upośledzają stany zwyrodnieniowe czy zapalne stawów kręgosłupa. Terapia daje szczególną szansę dla osób, które czekają bardzo długo na endoprotezę stawu lub zabieg neurochirurgiczny. Terapia nie cofa choroby, ale przywraca stan równowagi w miejscu zmienionym zapaleniem, spowalnia lub też powstrzymuje proces zapalny i postępujące niszczenie tkanek. Skuteczność terapii została sprawdzona klinicznie i potwierdzona naukowo w badaniach klinicznych. Ta naturalna metoda leczenie stanowi duże osiągnięcie ortopedii molekularnej i opiera się na dokładnej obserwacji pacjentów, wieloletnich badaniach, wynikach testów oraz przede wszystkim doświadczeniach lekarzy.

Menopauza- jak ją rozpoznać?

Z tym określeniem spotyka się każdy. Jednak okres przekwitania dotyka jedynie kobiety. kiedy już powoli zacznie się wyczerpywać potencjał rozrodczy, każda z nas wchodzi w taki okres. Za menopauzę uznaje się stan, w którym od ostatniego krwawienia upłynęło 12 miesięcy, a brak miesiączki nie jest spowodowany żadną chorobą. Ten moment w życiu przypada najczęściej w okolicach 50 roku życia. Czasami może być tak, że okres menopauzy wystąpi przed 40 rokiem życia to bowiem spowodowane może być przedwczesnym wygaśnięciem czynności jajników. Spośród licznych czynników wpływających na czas, w jakim menopauza ma nastąpić znaczenie ma przede wszystkim wiek, w którym wystąpiła ona u matki oraz palenie papierosów. Znaczenie mają obciążające kobietę choroby i stosowane leczenie. Zachodzące w organizmie kobiety wahania hormonalne mają szereg odczuwalnych nieprzyjemnych objawów np. uderzenia gorąca i wypieki, bóle i zawroty głowy, uczucie kołatania serca, przyrost masy ciała, wahania nastroju, bezsenność, depresja, brak koncentracji. Jednak należy pamiętać, że każda kobieta w bardzo indywidualny sposób przechodzi okres przekwitania. Dużo zależy tu również od podjęcia właściwego postępowania terapeutycznego, które podjęte w odpowiednim czasie może pomóc kobiecie bezboleśnie przejść przez ten bardzo trudny okres w życiu.

Leczenie i zapobieganie zatorowości płucnej

Najczęstszą przyczyną zatoru płucnego jest skrzeplina. Objawy, które mogą nas niepokoić to duszność i ból w klatce piersiowej o charakterze opłucnowym. Oprócz tego może występować ból zamostkowy, krwioplucie, kaszel, gorączka, sinica, zasłabnięcie. Ważne jest uwzględnienie czynników ryzyka. Ostateczne rozpoznanie zatorowości nie jest możliwe na podstawie samego badania podstawowego i wymaga badań dodatkowych. Każda diagnostyka obrazowa w kierunku zatorowości zaczyna się od zdjęcia RTG. W przypadku kiedy występuje zatorowość zdjęcie może pokazać powiększenie sylwetki serca, płyn w opłucnej, obrzęk i zawał płuca lub uniesienie przepony. Jedną z podstawowych metod rozpoznawania zatorowości płucnej jest arteriografia płucna. Już w jednorazowej projekcji można stwierdzić ubytki w przepływie lub całkowite jego zamknięcie. Jeżeli chodzi o leczenie oraz zapobieganie to wczesne uruchamianie po zabiegach, zawale serca pozwala na zmniejszenie ryzyka choroby zakrzepowo-zatorowej i zatoru płucnego. Również leczenie zakrzepowego zapalenia żył, chirurgiczne leczenie żylaków oraz profilaktyka przeciwzakrzepowa daje zmniejszenie ryzyka zatoru. Leczenie tego schorzenia można podzielić na zachowawcze lub też inwazyjne, które jest chirurgiczne i stosowane jest u chorych w ciężkim stanie z dużymi zatorami.

Jakie osoby mogą chorować na zakrzepicę ?

Zakrzepica jest bardzo podstępną chorobą. Jest tym trudniejsza do zdiagnozowania ponieważ często atakuje organizm nie dając żadnych znaków swego istnienia. Pomimo tego, że choroba ta przebiega często bezobjawowo jest ona groźna. Spowodowana jest zaburzeniami krzepliwości krwi, które powodują powstanie w organizmie skrzepów. Są różne objawy zakrzepicy żył u różnych pacjentów obserwuje się różne objawy. Najczęściej występują tkliwość uciskowa, ból spoczynkowy, obrzęk spowodowany najczęściej w obwodowej części kończyny, poszerzenie żył powierzchniowych, zasinienie skóry oraz jej zaczerwienie a także podwyższona temperatura ciała. Warto wiedzieć że zakrzepica należy do grup chorób dziedzicznych. Jest wiele czynników, które zwiększają ryzyko choroby np. wiek powyżej 40 lat, osoby otyłe, kobiety stosujące antykoncepcje hormonalną, osoby z żylakami, osoby z chorobą nowotworową czy też osoby z niewydolnością krążenia. Aby zapobiec powstawaniu zakrzepicy zaleca się unikanie przebywania w jednej pozycji przez długi czas. Kiedy jednak nie mamy innego wyjścia należy nosić luźne ubrania oraz wykonywać częste ćwiczenia w postaci zginania stóp i napinanie mięśni łydek. U osób, u których istnieje dodatkowe ryzyko lekarz może zlecić dodatkowo bandażowanie nóg, zakładanie odpowiednich podkolanówek lub pończoch uciskowych.