Leczenie i zapobieganie zatorowości płucnej

Najczęstszą przyczyną zatoru płucnego jest skrzeplina. Objawy, które mogą nas niepokoić to duszność i ból w klatce piersiowej o charakterze opłucnowym. Oprócz tego może występować ból zamostkowy, krwioplucie, kaszel, gorączka, sinica, zasłabnięcie. Ważne jest uwzględnienie czynników ryzyka. Ostateczne rozpoznanie zatorowości nie jest możliwe na podstawie samego badania podstawowego i wymaga badań dodatkowych. Każda diagnostyka obrazowa w kierunku zatorowości zaczyna się od zdjęcia RTG. W przypadku kiedy występuje zatorowość zdjęcie może pokazać powiększenie sylwetki serca, płyn w opłucnej, obrzęk i zawał płuca lub uniesienie przepony. Jedną z podstawowych metod rozpoznawania zatorowości płucnej jest arteriografia płucna. Już w jednorazowej projekcji można stwierdzić ubytki w przepływie lub całkowite jego zamknięcie. Jeżeli chodzi o leczenie oraz zapobieganie to wczesne uruchamianie po zabiegach, zawale serca pozwala na zmniejszenie ryzyka choroby zakrzepowo-zatorowej i zatoru płucnego. Również leczenie zakrzepowego zapalenia żył, chirurgiczne leczenie żylaków oraz profilaktyka przeciwzakrzepowa daje zmniejszenie ryzyka zatoru. Leczenie tego schorzenia można podzielić na zachowawcze lub też inwazyjne, które jest chirurgiczne i stosowane jest u chorych w ciężkim stanie z dużymi zatorami.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.